Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

5 Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: H Aναγκαιότητα της Iσόρροπης Διασύνδεσης Οικονομίας-Περιβάλλοντος

Όταν το 1972 θεσπίσθηκε από τη Γενική Συνέλευση του OΗΕ ο εορτασμός στις 5 Ιουνίου της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, η αναγκαιότητα της ισόρροπης διασύνδεσης οικονομίας-περιβάλλοντος δεν ήταν προφανής. Σήμερα από πολλά και διαφορετικά διεθνή fora διατυπώνεται πλέον ανοικτά η άποψη ότι πραγματική και βιώσιμη ανάπτυξη μπορεί να επέλθει μόνο συνδεόμενη με την αειφορία των φυσικών πόρων και την προστασία του περιβάλλοντος.

Η υλοποίηση της πράσινης ανάπτυξης, μπορεί να αποτελέσει απάντηση σε μια σειρά προβλημάτων, που αυτή τη στιγμή φαντάζουν ανυπέρβλητα. Ειδικότερα στο χώρο της αγοράς εργασίας η ενίσχυση και ανάπτυξη των πράσινων επαγγελμάτων μπορεί να επιφέρει αλλαγές, οι οποίες θα οδηγήσουν στη δημιουργία ενός συνολικότερα υγιούς εργασιακού υπόβαθρου.

Ως πράσινο επάγγελμα νοείται κάθε θέση εργασίας σε όλους τους τομείς της οικονομίας που συμβάλλει ουσιαστικά στη διατήρηση ή αποκατάσταση της ποιότητας του περιβάλλοντος και μειώνει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο των επιχειρήσεων και οικονομικών τομέων. Όμως, η θέση αυτή πρέπει, περαιτέρω, να θεωρείται καλή θέση εργασίας, να παρέχει καλό μισθό και πρωτίστως να κατοχυρώνει τα δικαιώματα του εργαζομένου και τις ασφαλείς συνθήκες εργασίας του. Προκύπτει, συνεπώς, η άμεση διασύνδεση περιβάλλοντος και εργασιακών δικαιωμάτων, περιβάλλοντος και ασφάλειας και υγείας στην εργασία. Διότι, αν εκ πρώτης όψεως πρόκειται περί διαφορετικών αντικειμένων, η προσέγγιση δεν μπορεί να περιλαμβάνει παρά τις βέλτιστες πρακτικές σε όλους τους τομείς, καθώς απαιτείται η σύμπραξη και η συναίνεση όλων των ενδιαφερομένων μερών (κράτος, κοινωνία, οικονομία).

Η Στρατηγική της Λισσαβόνας και η σύγχρονη κοινωνική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αποτυπώσει ως κεντρικό στόχο της κοινωνικής διάστασης της αειφορίας την «Αειφόρο Απασχολησιμότητα». Οι οικονομίες των χωρών της Ε.Ε., στις οποίες σήμερα σημειώνεται «υποχρησιμοποίηση» των εργασιακών και «υπερκατανάλωση» των περιβαλλοντικών πόρων, στρέφονται σταδιακά προς το στόχο της εξασφάλισης αειφόρου ανάπτυξης για τις επιχειρήσεις και παράλληλα απασχόλησης και απασχολησιμότητας για τους ανέργους ή και τους εργαζόμενους. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής, τα «πράσινα επαγγέλματα» και ο κοινωνικός τομέας είναι οι πιο δυναμικοί τομείς που μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Γενικότερα, υπάρχει μια αισιόδοξη προοπτική μέσα από την οικοδόμηση του μέλλοντος πάνω στην πράσινη ανάπτυξη, με την οποία θα ξεκλειδωθούν μία σειρά δυναμικών και αισιόδοξων δυνατοτήτων για την κοινωνία ευρύτερα.