Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

«Μπορούμε ως κοινωνία και πολιτικά κόμματα να διαμορφώσουμε ένα βιώσιμο και δίκαιο για όλες τις γενεές ασφαλιστικό σύστημα;»

Η τοποθέτησή μου στο στρογγυλό τραπέζι «Μπορούμε ως κοινωνία και πολιτικά κόμματα να διαμορφώσουμε ένα βιώσιμο και δίκαιο για όλες τις γενεές ασφαλιστικό σύστημα;» που διοργάνωσαν οι  ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, την Δευτέρα 25 Ιανουαρίου, στην Αθήνα, στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ. 
Ένας από τους πρωταγωνιστές των προβλημάτων που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα μας είναι αδιαμφισβήτητα το ασφαλιστικό. Για να μην αυτομαστιγωνόμαστε, όμως, το ασφαλιστικό αποτελεί αγκάθι για όλο τον "δυτικό" κόσμο, καθώς καμία χώρα δεν έχει διασφαλίσει την, σε βάθος χρόνου, βιωσιμότητά του. Η γήρανση του πληθυσμού πιέζει τα ασφαλιστικά συστήματα της Ευρώπης για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης. Με το δεδομένο αυτό, στην υπόλοιπη Ευρώπη το κράτος θεσμοθέτησε τον 2ο και 3ο πυλώνα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους πολίτες να συμπληρώνουν με προσωπική αποταμίευση την προσδοκώμενη σύνταξη. Στην Ελλάδα διστάζουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την ουσιαστική ανάπτυξη του 2ου πυλώνα και αρνούμαστε να θεσμοθετήσουμε τον 3ο πυλώνα. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ακόμα και τούτη την ύστατη ώρα της κρίσης τα κόμματα διαγκωνίζονται για το ασφαλιστικό, αγνοώντας την πραγματικότητα.
Ωστόσο, ποτέ δεν είναι αργά για εθνική συνεννόηση και το ασφαλιστικό είναι ένα πεδίο που οφείλουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου μας να προσπαθήσουν να επιτευχθεί συναίνεση για κάτι μεγάλο και διαχρονικό. Η κατανόηση, βεβαίως, του ζητήματος από την κοινωνία είναι κομβικής σημασίας. Όσο κυριαρχεί ο μύθος ότι οι συντάξεις σημερινές και μελλοντικές, μειώνονται, επειδή κάποιοι κακοί Ευρωπαίοι μας επιβάλλουν άγρια λιτότητα ή επειδή κάποιοι λεηλάτησαν τα αποθεματικά των Ταμείων, η κοινωνία δεν πρόκειται να συναινέσει σε καμία μεταρρύθμιση.